شمارهٔ ۳۰

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ستهام۷ بیت

بس‌که من دل را به‌دام عشق خوبان بسته‌اماز نشاط روی ایشان توبه‌ها بشکسته‌ام

جسته‌ام او را که او را دیده تیر انداخته استتا دل و جان را به تیر غمزهٔ او خسته‌ام

هرکجا سوزنده‌ای را دیده‌ام چون خویشتندوستی را دامن اندر دامن او بسته‌ام

دوستانم بر سرکارند در بازار عشقمن چو معزولان چرا در گوشه‌ای بنشسته‌ام

گر به ظاهر بنگری درکار من‌ گویی مگربا سلامت همنشین و از خصومت رسته‌ام

این سلامت را که من دارم ملامت در قفاستتا نپنداری که از دام ملامت جسته‌ام

نوک خار هجر این یاران مشکین موی رااز جفای دوستان در دیدگان بشکسته‌ام

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عاشق بودن و دردهای ناشی از عشق صحبت می‌کند. او به شدت به عشق خوبان وابسته شده و به خاطر زیبایی آنها توبه‌ها را شکسته است. شاعر در جستجوی معشوقی است که قلبش را با تیر غمزه‌اش زخمی کرده است. او در بین دوستانش احساس تنهایی می‌کند و به محض اینکه به ظاهر زندگی‌اش نگاه می‌کنیم، به نظر می‌رسد که از مشکلات دور است، اما در واقع درونش درگیر ملامت و رنج است. او همچنین به چالش‌های عشق و دوستی اشاره می‌کند، به‌خصوص درد جدایی و جفای دوستان.