شمارهٔ ۲۵

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: یر۷ بیت

دی نگاری دیدم اندر راه چون بدر منیرکز برون‌ گل بود و مشک و از درون می بود و شیر

رخ چو آب اندر شراب و تن چو خز اندر سمنلب چو لعل اندر نبات و پر چو سیم اندر حریر

دست و بازو چون بلور و عارض و دندان چو درزلف و ابرو چون‌کمان و غمزه و بالا چو تیر

دلبری بس دلستان و شاهدی بس دلربانازکی بس دلفریب و چابکی‌بس دلپذیر

من درو چشمی‌زدم چونانکه بی‌شرمان زننداو زشرم آتش پراکند از بر بد‌ر منیر

چون بیامد گفتم ای کرده دلم زیر و زبرجور بر آن کت همی بیرون فرستد خیر خیر

ماه برگیرد بدان زلف‌ کمندت چون‌ کمرحور درگیرد بدان گرد سمندت چون عبیر

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی‌های معشوق می‌پردازد. او چهره معشوق را به ماه تشبیه می‌کند و ویژگی‌های او را با نمادهای زیبا توصیف می‌کند؛ گل، مشک، شراب، شیر و ... . معشوق دارای لب‌هایی چون لعل و پوستی چون خز است و از ناز و زیبایی‌هایش به شدت تحت تأثیر قرار گرفته است. شاعر با دلی پرشور به توصیف دلربایی و چابکی معشوق می‌پردازد و در نهایت از عشق و شیفتگی خود سخن می‌گوید. او با عشق و شوق فراوان، به زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه دلش در اثر دیدن او به هم ریخته است.