شمارهٔ ۶ وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: اشت۳ بیت تیر شه را به نظم بستودمشکر کرد و به فخر سر بفراشت آمد و بوسه داد سینهٔ منرفت و پیکان به سینه در بگذاشت من ندانم که این ودیعت راسینه تا کی نگاه خواهد داشت