شمارهٔ ۲۵

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اختی۵ بیت

ای شاه اگر سکندر دیدی حُسام تواز سنگ و روی و آهن سدی نساختی

پیش تو پشت مَعْن‌ چو چوگان شدی ز شرمگر با تو در سخا و کرم‌ گوی باختی

ور دست تو بدیدی محمود زابلیاز خاک سم مرکب تو سر فراختی

من بنده از سخاوت و جود تو یافتمامروز خلعت تو و نیکو نواختی

رومی و اطلس و قصب و بدره‌های زردو استر سبک‌رو و اسبی و ساختی

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شاه می‌گوید که اگر سکندر را دیده باشد، باید بداند که او از سنگ و آهن چیزی نساخته است. او اشاره می‌کند که در برابر بزرگی و سخاوت شاه، همه چیز کوچک و بی‌ارزش است. شاعر همچنین می‌گوید که اگر دست شاه را می‌دید، مانند محمود زابلی به او احترام می‌گذاشت و از سخاوت او بهره‌مند می‌شد. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که به لطف جود و کرم شاه، امروز مورد لطف و عطای او قرار گرفته و با نعمت‌های او مانند پارچه‌های گران‌قیمت، استر و اسب مورد احترام و ستایش قرار گرفته است.