شمارهٔ ۱۱

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ر۴ بیت

جهان ‌گشاده ثنای تو را چو شیر دهانزمانه بسته رضای تو را چو تیر کمر

غبار موکب تو کرده چشم گردون کورصهیل مرکب تو کرده گوش گردون کر

فکند رمح تو هر ساعتی از آن مردمربود تیغ تو هر لحظه‌ای از آن لشکر

هزار جوشن و تن در میانهٔ جوشنهزار مغفر و سر در میانه مغفر

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف عظمت و جلال شخصیت محبوب خود می‌پردازد. او بیان می‌کند که جهانیان ستایش و ثنای او را سر داده‌اند، اما زمانه در برابر او تسلیم شده و تلاش می‌کند رضایت او را جلب کند. موکب او باعث نابینایی چشم‌های آسمان و کر شدن گوش‌های آن شده است. همچنین، او برتری نظامی و قدرت خود را نشان می‌دهد، به طوری که هر لحظه از او بر دشمنانش اثر می‌گذارد و استخوان‌بندی و تجهیزاتی که در میانه نبرد است، توصیف می‌شود. این شعر تصویری از قدرت و دلاوری دارد.