گنج

شمارهٔ ۲۷

قافیه: انی۲ بیت
غم تو خجسته بادا، که غمی‌ست جاودانیندهم چنین غمی را به هزار شادمانی
منم آنکه خدمت تو کنم و نمی‌توانمتویی آنکه چاره من نکنی و می‌توانی