شمارهٔ ۵۳

قافیه: استکنون۱۱ بیت

چون بدیدم بدیدهٔ تحقیقکه جهان منزل عناست کنون

راد مردان نیک محضر راروی در برقع فناست کنون

آسمان چون حریف نامنصفبه ره عشوه و دغاست کنون

دل‌فکار است همچو دانه برآنکزیر این سبز آسیاست کنون

طبع بیمار من ز نشتر آزشکر، یزدان درست خاست کنون

وز عقاقیر خانهٔ توبهنوشداروی صدق خواست کنون

وز زبان جهان خدیو خدایمادح حضرت خداست کنون

لهجه‌ای خوش‌نواتر از زخمهبلبل باغ مصطفاست کنون

عزت خاره و قصب بر منچون فزون شد خرد نکاست کنون

سر آزاده و تن آزادهیچ کز پشم و پنبه راست کنون

مدتی خدمت ثنا گردمنوبت خدمت دعاست کنون

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بررسی وضعیت جهان و انسان‌ها می‌پردازد. او می‌بیند که دنیا به مکانی پر از مشکلات و ناملایمات تبدیل شده است، جایی که مردان بزرگ و نیکوکار در پرده عدم حضور دارند. آسمان نیز به نظر می‌رسد که بی‌عدالتی می‌کند و دل انسان‌ها به گونه‌ای پریشان است. او از درد و رنج خود می‌گوید و به شکرگذاری از خداوند می‌پردازد. همچنین از عواطف خود نسبت به خدا و زیبایی‌های معنوی می‌گوید و در نهایت به این نکته می‌رسد که اکنون زمان دعا و طلب مغفرت است، نه فقط ستایش. در این شعر، تأکید بر نیاز به دعا و طلب رحمت الهی به وضوح دیده می‌شود.