شمارهٔ ۵۱ قافیه: فتن۵ بیت ای ز بزم تو با لطایف خلقپیشه ی گوش و دل شکر رفتن از پی گوش و گردن مدحتعقل شاگرد من بدر سفتن بنده بر در بماند فرمان چیستسخنی باز میتوان گفتن نه چنان لنگری است کز سبکیشهمچو دریا بباید آشفتن گر بخدمت رسد بجای آردشرط کم گفتن و سبک خفتن