شمارهٔ ۷۷
آتش عشق تو چون زبانه برآرددود ز دل، از سر زمانه برآرد
حلقهی زلفت ز هر دری که درآیددست سیه زود گرد خانه برآرد
پای درآید به سنگ بازی جان رادست جمالت چو تازیانه برآرد
تا دهنت حلقهای ز لطف گشایدبلعجب که چرخ صد بهانه برآرد
فتنه بر آن در فرو شود که رخ تودست گشایش به آستانه برآرد
چنگل باز است عشق، ار چه ز اولشهپر طاووس از آشیانه برآرد
هر نفسی صدهزار مرغ هوس راخال و خطت گرد دام و دانه برآرد
عشق تو شعر اثیر را بنهم چرخچون نظر صاحب یگانه برآرد