شمارهٔ ۱۸۸
کره مشک بر سمن چه زنیلشکر زنگ بر ختن چه زنی
چون ز لعل تو بوسهای طلبمبر شکر لولو عدن چه زنی
صد کریبان دریده است از توچاک بر طرف پیرهن چه زنی
چون تو گوئی که جان نفس نزنممن چه گویم که بوسه تن چه زنی
بر لب اوست خط اجرهای تودست بر زلف پرشکن چه زنی
عاشقی ای اثیر و یارت اوستهمه دانند لا ولن چه زنی