شمارهٔ ۱۸۲
مشک می رنگ، بر سمن چه زنیشب دیرند، بر بدن چه زنی
با سپه زنگ سرکشی چه کنیخیمه بر دامن ختن چه زنی
تو مهی ای پسر برهنه بهیبر تن از ابر پیرهن چه زنی
باده، ده موسم است سرچه کشیبوسه ده فرصت است تن چه زنی
بر رخ و عارضش رسید اثیرشعر در وصف یاسمن چه زنی