ایضا در ستون خیمه
یارب این نخل از چه گلزارستکه گل او همیشه پر بار است
زینت گنبد مقرنس اوستتکیه گاه سپهر اطلس اوست
خیمه چرخ ازین ستون برجاستخانه از قوت ستون برپاست
راستی از ز نقش زر کاریقلم قدرت است پنداری
پای تا سر بشکل گلدستهرنگ رنگ است گل بر او بسته
راست چون نخل وادی ایمندل اهل صفا کند روشن
قامتش چون الف بفال خوش استراستان راه همیشه حال خوش است
هر که شد راست سرفراز بودراستی کار سرو ناز بود
هر که دارد هوای بخت بلندچون ستون گو کمر بخدمت بند
هر که بندد کمر بخدمت دوستمهتران را هوای خدمت اوست
کار هر کسکه بلندی خواستبی ثبات قدم نیاید راست
اهلی آزادگی بهمت خواستسربلندی بپای خدمت یافت