شمارهٔ ۲۲ قافیه: یناست۲ بیت درویش که از تلخی کام است جگر ریشخرما چو بکامش برسد حب نبات است لب تشنه چو در ورطه مرگ از عطش افتادآبی که ز مرگش برهاند آب حیات است