گنج

شمارهٔ ۱۱۸

۲ بیت
خار خاری که بجان ریشه زد از عشق گلیکی بقطع نظری از هوش وی برهی
صدره از وی ببری سر زند از دل دگرتتارگ و ریشه اش از جان نکنی کی برهی