شمارهٔ ۸۲۷
بازآمدی که شمع دل افروزیم دگرکشتی و زنده کردی و می سوزیم دگر
چرخم بروز هجر تو صد جام زهر دادیارب مباد روزی ازین روزیم دگر
روزم چو روشن از رخت ای آفتابمفکن زهجر خود بسیه روزیم دگر
چاک دلم بسوزن مژگان خویش دوزچشم از جمال خویش چه میدوزیم دگر
آسوده گشته بود دل من بکنج صبرچشم خوش تو کرد بد آموزیم دگر
از روز هجر شکوه چو اهلی نمی کنمشکر خدا که شمع شب افروزیم دگر