گنج

شمارهٔ ۸۰۰

کس به هجر تو یار کس نشودروز محنت دوچار کس نشود
یارب ای سرو ناز چون تو کسیفتنه روزگار کس نوشد
هرکه زار از خزان هجر تو شدخرم از نو بهار کس نشود
عالمی از غم تو گر میرندخاطرت غمگسار کس نشود
کار ما بر مراد خاطر تستبی مراد تو کار کس نشود
خاک باشد غبار و رفت ببادتا درین راه یار کس نشود
زارتر از تو نیست اهلی کسهیچکس چون تو زار کس نشود