شمارهٔ ۶۲۹
هر کس که طاق ابروی او سجده گه کندرویش ز قبله گردد اگر روبه مه کند
آن بت کسی که منکر من از نگاه اوستدین و دلش ز دست برد تا نگه کند
گر شد گناه سجده همچون تو آدمیحقا که گر فرشته بود این گنه کند
چشمت سواد دیده ما ساخت توتیااینها بود که خانه مردم سیه کند
بوسی طمع کند بکنایت ز لعل تواهلی که چون لبان تو را دیده وه کند