شمارهٔ ۶۰۹
تا یار ز شوخی بکناری ننشینددل در بر ما هم بقراری ننشیند
در گوشه میخانه بمستی دلم افتادتا مست نیفتد بکناری ننشیند
گر خاک شود چون من آلوده جهانیبر دامن پاک تو غباری ننشیند
ایکاش چو نایی ندهی وعده که عاشقدر خون همه دم بهر تو باری ننشیند
گر خار غمم رخنه بجان کرد غمی نیستامید که در پای تو خاری ننشیند
با کار جهان اهلی دیوانه چکارشسودا زده هر کز پی کاری ننشیند