شمارهٔ ۴۲۸

قافیه: رنکرد۶ بیت

چشم ز گریه خانه مردم پر آب کردطوفان اشک من همه عالم خراب کرد

گفتی لب مراست بدلها حق نمکحقا که این نمک جگر من کباب کرد

ز امید می ز لعل تو مردیم در خماربا ما شراب لعل تو کار سراب کرد

وصلت نصیب مردم بیدار شد ز بختمارا بعشوه نرگس مستت بخواب کرد

حسنت چراغ دیده و دل هر دو بر فروختکاری که کرد حسن تو کی آفتاب کرد

اهلی رضای دوست پسندد ز کام خوداز هرچه خوانده است همین انتخاب کرد