شمارهٔ ۱۳۲۸
ایکه بر بالین طبیب جان بیمار منیاز تو بوی آشنا آید مگر یار منی
گر نگفتم با رقیبانی نگویی غافلمغیرتم آید که گویم پیش اغیار منی
با حریفان هوسناکت هزاران مرحمتمن که از جان با توام در بند آزار منی
ایکه از روی چو گل یاد آری و خال سیاهوه تو هم عاشق مگر بر لاله رخسار منی
گرچه چون اهلی نگردم هرگز از وصل تو شادزینقدر شادم که میگویم تو دلدار منی