شمارهٔ ۱۱۰۸
زان مرهم دل غیر دل ریش ندیدیمهرچند که دیدیم ازین پیش ندیدیم
منصور هم از دار نمایش غرضش بودمردی که بپوشد هنر خویش ندیدیم
هرچند که گشتیم چو مجنون ز پی یاریاری بجز از سایه خود بیش ندیدیم
بر چرخ منه نام مروت که ز خوانشجز خون جگر قسمت درویش ندیدیم
باور که کند درد تو اهلی که توگوییاز نوش لبان فایده جز نیش ندیدیم