شمارهٔ ۱۱۰۶
نه کس ز بهر تو یارم نه یار کس من همنه دوست غیر تو دارم کسی نه دشمن هم
طمع بعمر ابد از حیات وصلم بودکنون ز هجر تو راضی شدم بمردن هم
دریغ کشت جوانی که برق پیری سوختبرفت خرمی ما بباد و خرمن هم
نشاط گمشده می جویم و نمی یابمز عیش مطرب و ساقی و گشت گلشن هم
فغان ز تیره شبی، وه کجا شد آن شبهاکه آمدی بدرم مه زبام و روزن هم
جفا کش همه خلقیم و دست ما کوتاهنمیرسد بگریبان کس بدامن هم
چراغ اهلی دلخسته برفروز از وصلکه جان چو شمع گدازد ز فرقت و تن هم