شمارهٔ ۱۰۲۴
ایگل که بوصل تو رسیدن نتوانمزان خار شدم کز تو بریدن نتوانم
فریاد که از شوق جمال تو هلاکموز نازکی خوی تو دیدن نتوانم
از گوشه ابروی توام چشم گشادستهرچند کمان تو کشیدن نتوانم
ای یوسف مصری به زکاتم نظری کنچون گوهر وصل تو خریدن نتوانم
پروانه صفت بال و پرم سوختی ایشمعتا پیش تو گستاخ پریدن نتوانم
بویی بفرست ای چمن حسن تو باریگر من گلی از باغ تو چیدن نتوانم
زهرم مده و صبر مفرما ز رخ خودکاین چاشنی تلخ چشیدن نتوانم
اهلی به طپیدن نرهد کس ز کمندشتسلیم شو چونکه رهیدن نتوانم