شمارهٔ ۷ - در مرثیه شهیدان کربلا گوید
این نقد دل نثار شهیدان کربلاچون خاک رهگذار شهیدان کربلا
طوری که قدر و منزلتش از فلک گذشتسنگی است در مزار شهیدان کربلا
دین در حصار کعبه و از روی معنی استصد کعبه در حصار شهیدان کربلا
آب خضر بپرده ظلمت نهفته چیستگر نیست شرمسار شهیدان کربلا
گر خضر از حیات پشیمان شود رواستکو نیست در شمار شهیدان کربلا
در چشم آفتاب کند خاک اگر رودبر آسمان غبار شهیدان کربلا
طوفان نوح سر نزد از کربلا عجباز چشم اشکبار شهیدان کربلا
طوفان آب اگر طلبی در کنار بحرطوفان خون کنار شهیدان کربلا
گلگشت عاشقان همه در خون خود بوداینست لاله زار شهیدان کربلا
در خون نشسته تشنه لبان تا که غم بردابری بگرید بار شهیدان کربلا
و احسرتا که دود بر آمد بجای ابراز جان دلفگار شهیدان کربلا
از جور عهد و از ستم کوفیان شوماین فتنه شد دچار شهیدان کربلا
آخر شدند سگ صفت آنان که بوده اندآدم باعتبار شهیدان کربلا
از روزگاز شکوه دلا چند میکنیبنگر بروزگار شهیدان کربلا
تا دست لطف حق چه نهد مرهم نهانبر زخم آشکار شهیدان کربلا
استاده است ساقی کوثر می طهوربر کف در انتظار شهیدان کربلا
یا رب بحق شاه رسل مصطفی که هستبر فخرش افتخار شهیدان کربلا
یا رب بحق گنج کرم مرتضی علیآن اژدها شکار شهیدان کربلا
یا رب بحق گوهر پاکیزه حسنآن در شاهوار شهیدان کربلا
یا رب بحق عصمت زین العباد کوستدر دهر یادگار شهیدان کربلا
یا رب بحق باقر صابر مکان علمآن مکرمت شعار شهیدان کربلا
یا رب بحق جعفر صادق امام دینآن گنج باوقار شهیدان کربلا
یارب بحق موسی کاظم سحاب لطفآن ابر در نثار شهیدان کربلا
یارب بحق شاه خراسان که نور اوستشمع سر مزار شهیدان کربلا
یارب بحق جود تقی مظهر کرمآن نخل میوه دار شهیدان کربلا
یارب بحق هادی دین نبی تقیآن سرو جویبار شهیدان کربلا
یارب بحق عسکری آنشهسوار دینلشکر کش تبار شهیدان کربلا
یارب بحق مهدی هادی کزو شودجبر شکست کار شهیدان کربلا
کز آفتاب لطف باهلی نگر که هستچون سایه خاکسار شهیدان کربلا
دارد امید آنکه بجنت در آردشلطف تو در جوار شهیدان کربلا