شمارهٔ ۲۱ - در مدح شیخ روز بهان

قافیه: اناست۹ بیت

بحری که دلش منبع اسرار نهان استشطاع جهان شیخ بحق روز بهان است

آن گلبن تحقیق که در مشرب عذبشصد جوی ز سر چشمه توحید روان است

آن طرفه عروسان که پس پرده غیبنداز کشف عرایس همه بر خلق عیان است

گر مرده رسد بر در او زنده شود بازاو عیسی جانبخش و درش عالم جان است

سر بیشه عشق است درش ذروه رفعتپای سگ این در بسر شیر ژیان است

اندیشه بمعراج کمالش نبرد راهکو بیشتر از مرتبه فهم و گمان است

در سلسه معنی از آن گلبن توحیدبوییست که در خرقه پیر خرقان است

افروخته از شمع محبت اثر اوستسعدی که چراغ دل صاحبنظران است

اهلی چو عیان است کمالش چه دهی شرحآنجا که عیان است چه حاجت به بیان است

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف یک حقیقت عمیق و معنوی می‌پردازد که به نوعی به درک و شهود الهی مرتبط است. شاعر از یک دریای اسرارآمیز سخن می‌گوید که منبع علوم و معارف است و به توحید اشاره می‌کند. وی زیبایی‌های معرفت را به شکل گلبن تحقیق توصیف می‌کند که دارای جوی‌های زلالی از عشق و ارتباط با خداوند است. همچنین به عروسان پنهان از دید عموم اشاره دارد که تجلیات الهی را به نمایش می‌گذارند. شاعر تأکید می‌کند که در این درگاه معنوی، حتی مردگان نیز زنده می‌شوند و به حقیقت وجود پی می‌برند. وی مقام عشق و کمال را به تصویر می‌کشد و می‌گوید که در این سطح از درک، نیازی به توضیح و بیان نیست زیرا حقیقت خود به وضوح نمایان است. در نهایت، شاعر از سعدی به عنوان چراغ دل حکما یاد می‌کند و بر اهمیت عشق و محبت در درک عمیق‌تر از حقیقت تأکید می‌کند.