بخش ۶۴ - جنگ شاپور با رومیان
کانستانتن آمد به جنگش دمانولیکن زمانه ندادش امان
به روم اندران گشت ژولین امیرکه خواند آپوستا مراو را هژیر
بتازید شاپور تا لیدیهزخاک نصیبین و آرمینیه
نیروی ارسی تیکوس دلیربه پیکار شاپور شد شیرگیر
به آوردگه کشته شد پورشاهکه برگاه بودی چو تابنده ماه
ولی شاه آمید را برگشودزدیرگاه و سنکا برآورد دود
به ناچار قیصر سپه برکشیدزمستان به شام آمد و آرمید
به گاه بهاران گذشت از فراتبه دست اندر آورد مستملکات
همی خواست رفتن سوی تیسفونسپاهش ز ریگ بیابان فزون
وز آن روی جنگی دو فرزند شاهببستند بر قیصر روم راه
سواران ایران همه ارجمندبه دست اندرون نیزه های بلند
کله خودها چون سر آدمیدر آن جای چشم و دهان بد همی
کماندارها جنگ را کرده سازز نی بودشان تیرهای دراز
به ژولین یکی جنگ کردند سختهمانا که از روم برگشت بخت
به شط اندرون ساخت کشتی هزارسپهدار سیر آمد از کارزار
آپوستا به جنگ اندرون کشته شدسر بخت رومی سپه گشته شد
ژووین گشت برجای قیصر امیرولیکن به زودی شد از رزم سیر
بدانست کو راز ایرانیانبه رزم و به آویزش آید زیان
بر شه فرستاد دینار و گنجهمان داد کشور به شاپور پنج
به شهنامه یانس سرایدش نامو یا خود بزانوش با نام و کام
دگر هرچه زین در زند داستانبه شهنامه از گفته باستان
که شاپور در روم شد کاروانبه بازارگانی چو یک ساروان
در آن جای قیصر گرفتش به تنگبه چرم خر اندر ببستش چو سنگ
همه ژاژ و افسانه باشد سخنکه پیدا نمی آیدش سرزبن