شمارهٔ ۲۳۹

قافیه: ارراماند۹ بیت

لاله رنگ رنگ ازو رویدبوستان بهار را ماند

چشم شوخی گشوده بر رخ خلقنرگس آبدار را ماند

از تبسم همی شکر ریزدلب لعل نگار را ماند

جز بالماس سفته می نشودلؤلؤ شاهوار را ماند

اول و آخرش نمایان نیستعرصه روزگار را ماند

گرزها می زنند بر بسرشخسته روزگار را ماند

تیر رستم در او گرفته قرارچشم اسفندیار را ماند

جای پستان همی مکد انگشتکودک شیرخوار را ماند

محکش میزنند هر شب و روزسیم کامل عیار را ماند

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر توصیفاتی زیبا و تمثیل‌های لطیف از طبیعت و جان‌مایه‌های زندگی دارد. در این متن به معانی مختلفی اشاره شده است؛ مانند زیبایی گل لاله که به بهار شباهت دارد، نرگسی که چشم‌هایش می‌خندد، و لب‌های شیرین و سرخ که شکر می‌ریزند. همچنین به دشواری‌های زندگی و تلخی‌های روزگار اشاره شده است، مانند زدن گرز بر سر خسته روزگار و تیر رستم که بر دل نشسته است. در مجموع، این شعر تنوع زندگی و زیبایی‌ها و زشتی‌ها را در کنار هم به تصویر می‌کشد.