شمارهٔ ۱۵۷ - ماده تاریخ جلوس محمدعلیشاه قاجار

قافیه: ه۱۸ بیت

شهنشاه ایران محمدعلی شهبگردون دولت برافراشت خرگه

سریر از سپهر آمدش افسر از خورسپاه از کواکب شدش رایت از مه

نسیم عنایات او باغ دین راچو اردی بهشت است یا فروردین مه

همایون خدیوی که شاهان ببارشسر بندگی سوده بر خاک درگه

ز سهم خدنگش هژبران جنگیخزیدند در غارها همچو روبه

شها آسمان از خدائی و شاهینصیب شهان پنج داد و ترا ده

همین بس که رای ترا کرد امضاشهنشاه ماضی سقی الله رمسه

تو آزاد کردی همه بندگان راکه بد قلبت از سر این حکمت آگه

بدانستی ای شه که بیمار ملکتچو دارو نیابد بمیرد بنا گه

بدانستی ای شه که در شام غفلتنسوزد چراغ ستم تا سحرگه

نشاندی شه معدلت را به کرسیکشیدی برون یوسف داد از چه

بخواندی همه مردمان هنروربراندی همه شوخ چشمان گمره

ز روی تو شد دیده ملک روشنچو از معجز عیسوی چشم اکمه

خیال نفاق از وفاقت مشوشجمال ستم ز اعتدالت مشوه

رهی ساختی از کرامت که دایمرود کاروان عدالت در آن ره

بقا آنت تشبیه کردم ولیکنخرد بانک زد کای فلان قصه کوته

ازیرا که تشبیه کامل به ناقصخلاف است از این گفته استغفرالله

که سال جلوس همایونش آمدخداوند قاآن محمدعلی شه

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن درباره شهنشاه ایران، محمدعلی شاه، است که به توصیف ویژگی‌های حکمرانی و شخصیت او می‌پردازد. شاعر به عظمت و شکوه سلطنت او اشاره می‌کند و او را به عنوان یک پادشاه متمایز توصیف می‌کند که از آسمان و خداوند قدرت گرفته است. او حکومتی عدالت‌محور را برپا کرد و سعی داشت تا بندگان را آزاد کند و دردی را که سلطنتش به مردم می‌زند، درمان نماید. همچنین، به نقش او در ایجاد وفاق و آرامش در جامعه اشاره می‌کند و او را به عنوان مظهر کرامت و استعداد در اداره امور کشور معرفی می‌کند. در نهایت، شاعر به شگفتی‌های حکومت او اشاره کرده و از او می‌خواهد که در حکمرانی‌اش به عدالت بپردازد.