شمارهٔ ۱۳۲
شبی در روستا مهمان خود خواندمرا در خانه پیری طاعن السن
همی گفت ای دریغ از هوش این خلقکه نشناسد مذنب را ز محسن
گرانی زان فتاد اندر ورامینکه کشتش جمله ارزانی است بر سن
چرا باری نسوزانند سن رامگر نشنیده اند السن بالسن
متنها از گنجور — سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.
قلم ابر، طراحی رضا بختیاریفرد — با پروانهٔ استودیو، میزبانی محلی.
۲۳۹ سراینده · ۱۳۳٬۰۸۴ شعر · ۳٬۰۶۴٬۰۹۹ بیت و مصرع
ساختهٔ TheRight Agency