شمارهٔ ۱۱۱

قافیه: ایه۱۰ بیت

ای تاجر بی‌ثروت سوداگر بی‌مایهایوان تو بی‌دیوار بستان تو بی‌سایه

بستان ترا پژمان هم سوسن و هم سنبلایوان ترا ویران هم پیکر و هم پایه

در بوته غمازان بگداخته همچون زردر بزم شش اندازان درباخته سرمایه

انده به تو وابسته از باب الی المحرابنکبت به تو پیوسته از بدو الی الغایه

بدنامی و ننگت را آورده ملک سورهبدبختی و نحست را بر خوانده فلک آیه

بابات به خون غلتید از کینه این عمومادرت زبون گردید از فتنه این دایه

این دایی و این عمو خستند روانت راتا کرد تنت را قوت بن جعده و بن دایه

بر مادر مسکینت از دیده به خاک افشانخونی که فریدون ریخت از کشتن برمایه

کشتید اتابک را بی‌جرم و گمان کردیدکو باغ نیاکان را داده است به همسایه

دیدی که برادرهات این روضه دلکش رادادند به همسایه با زینت و پیرایه