شمارهٔ ۲ - در هجو استاد محمد دلاک

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)۴ بیت

استاد محمد آنکه دلاک بودهمچون دم تیغ خویش ناپاک بود

مقراض اجل تسمه عمرش ببردوزنشتر من زخم دلش چاک بود

باید نگریست تیغ همچون نیششتا اجر دهم ز طبع خیراندیشش

گر کند شود کند نهم بر پایشور تیز بود تیز دهم بر ریشش

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف استاد محمد، که به نوعی دلاک و خدمتکار است، می‌پردازد. او را به خاطر ناپاکی‌هایش در زیر تیغ عمل سرزنش می‌کند و می‌گوید که زندگی او به زودی به پایان می‌رسد. شاعر خود را متعهد می‌داند که به او به تناسب رفتار و ویژگی‌هایش، پاسخ دهد؛ اگر او آرام باشد، او نیز آرام خواهد بود و اگر تند و تیز باشد، پاسخ تندتری دریافت خواهد کرد. این شعر به نوعی درباره‌ی انتقام و انعطاف پاسخ بر اساس رفتار دیگران صحبت می‌کند.