گنج

شمارهٔ ۲ - ابیاتی از یک قصیده

۲ بیت
انگشت را ز خون دل من زند خضابکفی کزو بلای تن و جان هر کس است
عناب و سیم اگر نبودمان روا بودعناب بر سبیکهٔ سیمین او بس است