گنج

شمارهٔ ۳۷

اهل دنیا سخت نا اهلند گفتم ترکشانچند دلجویی کنم با خلق و بدخویی کشم
گرچه شیر نیست دنیا نیست نزد همتمآن قدر شیرین که از بهرش ترش رویی کنم