شمارهٔ ۷ ۲ بیت گر نه سبب تو بودی ای دُرّ خوشابآدم نزدی دمی درین کویِ خراب هجرانِ تو گر زمانه دیدی در خوابگشتی دل و جانِ این جهان آتش و آب