پرش به محتوا

گنج

گنج›خواجه عبدالله انصاری›مناجات پیر انصار›شمارهٔ ۹۲

شمارهٔ ۹۲

الهی من غلام آن معصیتم که مرا بعذر آرد و از آن طاعت بیزارم که مرا بعجب آرد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این عبارت، گوینده از خدا درخواست می‌کند که او را به خاطر معصیتش ببخشد، زیرا این معصیت باعث شده که او عذری برای اشتباهاتش داشته باشد. همچنین، او از طاعتی که باعث تفرعن و خودبزرگ‌بینی‌اش شود، دوری می‌جوید. به طور کلی، او به توازنی بین خطا و عبادت اشاره دارد.

پیشینشمارهٔ ۹۱ پسینشمارهٔ ۹۳

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی