شمارهٔ ۲۱۲
الهی نصیب این بیچاره از این کار همه درد است، مبارک باد که مرا این همه درد در خورد است بیچاره آن کس که از این درد فرداست، حقا که هر کس بدین دردو ننازد ناجوانمرد است
من گریه به خنده در همی پیوندمپنهان گریم به آشکارا خندم
ای دوست گمان مبر که من خرسندمآگاه نه ای که چون نیازمندم