شمارهٔ ۲۱۰

۴ بیت

روضه روح من رضای تو بادقبله گاهم در سرای تو باد

سرمه دیده جهان بینمتا بُوَد ، گرد خاک پای تو باد

گر همه رأی تو فنای من استکار من بر مراد رای تو باد

شد دلم ذره وار در هوستدایم این ذره در هوای تو باد