شمارهٔ ۲۱۰ ۴ بیت روضه روح من رضای تو بادقبله گاهم در سرای تو باد سرمه دیده جهان بینمتا بُوَد ، گرد خاک پای تو باد گر همه رأی تو فنای من استکار من بر مراد رای تو باد شد دلم ذره وار در هوستدایم این ذره در هوای تو باد