شمارهٔ ۲۴

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: فت۶ بیت

خدایگانا آنی که طاق ایوانتز راه قدر و محل باستاره باشد جفت

نماند خصم تو را هیچ مهره در گردونکه دست قهر تو آن را به نوک نیزه نسفت

ز حال و قصّه من بنده آگهی دانمکه پیش رای تو پیداست رازهای نهفت

ز روزگار به روزی نشسته ام نه چنانکدگر دو شب به یکی جایگه توانم خفت

زمین ز خون قزل ارسلان هنوز گلستمرا ز حادثه صد گل به تازگی بشکفت

بدین که بر سر من رفت هر کجا باشمچه شکرها که من از روزگار خواهم گفت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره تلاش و امیدوار بودن به قدرت و قهر خداوند است. شاعر به خداوندی اشاره می‌کند که ایوانش از قدرت و نور مجلل است و دشمنان را ناتوان می‌بیند. او به وضعیت خود و مشکلاتش اشاره دارد و می‌گوید که با وجود سختی‌ها، از روزگار شکایت نمی‌کند و نسبت به آینده امیدوار است. به جزئیات دردها و خطرات زندگی‌اش نیز اشاره می‌کند و به زیبایی‌های تازه‌ای که از hardships به دست آورده، اشاره می‌کند. این شعر حس امید و مقاومت را منتقل می‌کند.