گنج

شمارهٔ ۱۶ - تهران - آذربایجان

قافیه: اداذربایجان۹ بیت
بود اگر تهران دمی در یاد آذربایجانبر فلک می‌رفت کی فریادِ آذربایجان
خاک خودخواه خطرخیز ری بی‌آبرویداد بر باد فنا بنیاد آذربایجان
یکسر از بی‌اعتنایی‌های تهران شد خرابخطه مینووش آباد آذربایجان
از فشار خارج و داخل زمانی شاد نیستخاطرِ غم‌دیدهٔ ناشادِ آذربایجان
مکری و سلدوز و سلماس و خوی و ساوجبلاغسر به سر پامال شد ز اکراد آذربایجان
از ارومی بانگ هَل مَن ناصِر و یَنصُر بلندکو معینی تا کند امداد آذربایجان
خصم خیره بخت تیره والی از اهمال سستسخت اندر زحمتند افراد آذربایجان
نیست رسم داد کز بیداد شخصی خودپرستکر شود گوش فلک از داد آذربایجان
کی روا باشد به بند بندگی گردد اسیرملت با غیرت آزاد آذربایجان