شمارهٔ ۶۱

۴ بیت

به نگاهی چه جوان از ره و چو پیر ببردیدل پیران و جوانان به دو نخجیر ببردی

تویی آن نسخه جامع که دل صوفی و زاهدبه محبت بر بودی و به تزویر ببردی

من ز جور تو برم داد به دیوان عدالتکه چرا زود نکشتی و چرا دیر ببردی

دل بدان طره و ابرو به خدا خود نسپردمکه به شمشیر گرفتی و به زنجیر ببردی