مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
۱۹٬۹۷۱ شعر در این وزن.
حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۴حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۵حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۶حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۷حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۹حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۰حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۱حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۲حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۳حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۴حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۵حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۶حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۷حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۸حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۹حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۰حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۱حافظ » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۲سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۵سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۹سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۰سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۱سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۲سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۳سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۴سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۵سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۶سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۷سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۹سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۰