شمارهٔ ۶۸ - د رحق فخرالدین
فخر دین ، اعتقاد من دانی که همیشه هوای تو جویم
دورم از مجلست و لیک مقیمدر مجالس دعای تو گویم
سال و مه ورد مدح تو خوانم روز و شب راه مهر تو پویم
در فراق رکاب فرخ توچهره از خون دل همی شویم
لعل شد بی لقای تو اشکمزرد شد بی جمال تو رویم
تا تو من بنده را نمی جوییآب حشمت نمانده در جویم
در نوایب ز ناله چون نالم در مصایب ز مویه چون مویم
پیش چوگان حادثات فلکباز سر گشته مانده چون گویم
بوی صدر تو گر بمن برسددیدهٔ بینا شود بد آن بویم
از تو تشریف نامه دارم چشمکه چنین کرد لطف تو خویم