شمارهٔ ۳۶ - در مرثیۀ فخرالدین
وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: ید۷ بیت
گزین فخر دین ، آن شجاعی، که چرخمرو را بمردی قرینه ندید
بجام رضا همچو مردان مردشراب قضا بستد و در کشید
ز دار فنا شد بدار بقادر آن خطه جای اقامت گزید
مپنداردا، هیچ کوته نظرکه آن شخص در زیر خاک آرمید
بلی ، از جهان فرومایه رفتو لیکن بفردوس اعلی رسید
بپر سعادت چو روح الامینبدین سقف زنگارگون بر پرید
چو از عیب هاجان او پاک بادبرون رفت ازین خاکدان پلید