شمارهٔ ۱۰ - در حق ملک نیمروز

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: بکردست۶ بیت

نه من از آسمان گردنده خدمت تو بجان طلب کردست ؟

تا تو اشعار من طلب کردی روح در قالبم طرب کردست

خاصه ، آن خسروی که چرخ بلند از معالی او عجب کردست

ملک نیمروز ، کاقبالش روز بدخواه نیم شب کردست

قصت رمح او کند با خصم آنچه مهتاب با قصب کردست

باد راحت نصیب تو ، که فلک قسم بدخواه تو نصب کردست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به ستایش زیبایی و شکوه آسمان و عشق شاعر به محبوبش می‌پردازد. شاعر احساس می‌کند که از آسمان و طبیعت برای رسیدن به محبت و الطاف محبوب الهام گرفته است. او به ویژگی‌های خاص و سروری محبوبش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که چگونه سایر عناصر طبیعی نیز تحت تأثیر وجود او قرار دارند. شاعر با زبان غنایی و زیبا به توصیف روابط عاطفی و زیبایی‌های هستی می‌پردازد و نشان می‌دهد که حتی عناصر طبیعی چون باد و ماه نیز به محبوب او وابسته‌اند.