شمارهٔ ۱۰
مشکست توده توده، نهاده بَر ارغوان زلفینِ حلقه حلقهٔ آن ماه دلستان
زان توده توده،تودهٔ مشک آیدم حقیر زین حلقه حلقه،حلقهٔ تنگ آیدم بجان
چون قطره قطرهٔ آب لطیفست عارضشوز نور شعله شعله نهاده بر ارغوان
زان قطره قطره،قطرهٔ آبست چون بخار زین شعله شعله،شعلهٔ نارست چون دخان
هر روز دجله دجله بر آرم من از سرشک کو طرفه طرفه گل شکفاند ببوستان
زان دجله دجله،دجلهٔ بغداد را مددزین طرفه طرفه،طرفهٔ شمشاد شد نوان
تا پشته پشته بار فراقش همی کشمچون ذره ذره کرد مرا بر هوا هوان
زان پشته پشته،پشتهٔ کوه آیدم سبکزین ذره ذره،ذرهٔ گَرد آیدم گران
هجرانش باره باره زمن برد خواب و خورمن خیره خیره مانده ز دست عنا عیان
زان باره باره بارهٔ ...............زین خیره خیره خیرهٔ ...................
چون نکته نکته در غزل آرم ز وصف اوبَختم ز تحفه تحفهٔ دولت دهد نشان
زان نکته نکته،نکتهٔ رنج و جراحتست زین تحفه تحفه،تحفه قبول خدایگان