گنج

شمارهٔ ۲۴ - به مفت نیز نیرزد

زری که می‌طلبم دوش لطف فرمودیز من کسی نستاند به سد هزار نیاز
به مفت نیز نیرزد و گرنه هم خود گویکه من چرا زر مفتی چنین دهم به تو باز
به هزل دست به دستش برند و اندازندبه جان رسیدم از این دست بر دو دست انداز
زریست لایق همیان و کیسهٔ تاجرچرا که خرج نگردد به سالهای دراز