گنج

شمارهٔ ۲۱ - استر بی‌علف

ای خداوند که چون مرکب آهو تک توناورد کره گر آهو همه مرکب زاید
مرکبی دارم و از حسرت یک مشت علفبر علفزار فلک بیند و دندان خاید
نسبتی هست چو با اسب تو او را در اصلگر ز پس مانده خویشش بنوازد شاید