بخش ۵۱ - صفت مسگر

۸ بیت

باشد ز خیال مسگرم سرپر شور تر از دکان مسگر

در وجد چو آیم از غم دوستخوشحالم اگر بریزدم پوست

گر کاهش تن کند هلاکمچون مس در چرخ نیست باکم

از سنگ جفای آن دلارامشد چون مس چکشیم اندام

گردد چو کشم ز کوی او پایچون دیگ به روی آتشم جای

تا پای زکوی او کشیدمگردید سیه رخ سفیدم

چشمم در عشق تا که وا شدبا خون، دلم چو آشنا شد

ناید بَحَرم به دیده ی ترچون صوت مگس به گوش مسگر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساسات شاعر درباره عشق و فراق اشاره دارد. او از شور و angust می‌گوید، که مانند مس در دکان مسگر است. وقتی از غم دوست به وجد می‌افتد، حتی اگر به ظاهر آسیب ببیند، خوشحال است. شاعر حس می‌کند که درد و رنجش مانند چکش بر مس است و هیچ ترسی از درد ندارد. عشق او به معشوق باعث می‌شود که در برابر مشکلات، همچنان شجاع و با امید بماند. در نهایت، او از زیبایی عشق و ارتباط عمیق خود با معشوق سخن می‌گوید و تأثیر آن بر چشم و دلش را بیان می‌کند.