گنج

شمارهٔ ۶ - تاریخ افزایش منصب صدر اعظم شاه عباس ثانی

قافیه: ب۱۲ بیت
ز خدمت شناسی شنهنشاه عادلکه برکوه باشد از او پشت مذهب
ز بس کوفت عدلش سر ظالمان رابدزدد بخود دم، چو زنبور عقرب
بعهدش برآید اگر ناله از نیشود لرز از بیم او شیر را تب
ز بیمش چو هم کسوت شبروان شدز شبنم کند گریه بر روز خود شب
برای دعا گویی دولت اوچو گل هر دهان را ضرور است صد لب
بیفزود بر منصب صدراعظمز مهرش کنون به در شد ماه منصب
سحاب عطا، قلزم فضل و دانشکه او راست پیر خرد طفل مکتب
بکاغذ رسانید تا حرف قدرشسیه گشت از بس گرانی، مرکب
ز بس همتش میکند پیشدستیندارد کسی فرصت عرض مطلب
میانجی نخواهد ز بس همت اونخواهد کشد مدعا، منت لب
چو گیتی ز صیت عطایش الهیبود جام دل از نشاطش لبالب
چو منصب فزودش بتاریخ گفتم:«ببالید بر خود از او جاه و منصب »