گنج

شمارهٔ ۴ - تاریخ مرگ حاجی محمد حسین

قافیه: ا۶ بیت
چو رو کرد «حاجی محمد حسین »بجنت از این عالم بی بقا
خروشان و جوشان ز دنبال اوروان گشت خون دل از دیده ها
دراین گلشن از تندباد اجلچه آزاده نخلی درآمد ز پا!
گلی رفت زین بوستان! کز غمشفراموش شده بلبلان را نوا
طالب کرد تاریخ فوتش ز منعزیزی بطرز سخن آشنا
برآوردم از روی اخلاص دستبگفتم: «بیامرزد او را خدا»!